Sòm 129

Bib La · Kreyòl Ayisyen

1 Se yon chante pou yo chante lè y'ap moute lavil Jerizalèm. Nou menm, pèp Izrayèl se pou nou rekonèt sa: Yo te fè nou pase kont mizè nou depi nou te jenn. 2 Wi, depi nou te jenn, yo te fè nou pase kont mizè nou, men yo pa t' janm rive mete pye sou kou nou. 3 Yo tonbe sou do nou, ou ta di moun k'ap bat tè pou plante. 4 Men, Seyè a pa nan patipri, li koupe kòd mechan yo te pase nan kou nou. 5 Moun ki pa vle wè moun Siyon yo, se pou yo wont, se pou yo fè bak. 6 Se pou yo tankou plant k'ap pouse arebò glasi: y'ap cheche anvan menm yo donnen. 7 Moun k'ap ranmase rekòt p'ap okipe yo menm, moun k'ap antre rekòt la p'ap mete yo nan pakèt li. 8 Moun k'ap pase bò la yo p'ap di: -Se pou Seyè a beni nou! N'ap beni ou nan non Seyè a!

Kòmantè sa a an angle, jan li te pibliye a. Tèks Bib la anwo a pa chanje.

Kòmantè — se pa tèks Bib la

Sòm 129:1-2

PSALM 129

Psa 129:1-8. The people of God, often delivered from enemies, are confident of His favor, by their overthrow in the future.

1-2. may Israel now say--or, "oh! let Israel say" (Psa 124:1). Israel's youth was the sojourn in Egypt (Jr 2:2; Ho 2:15).

Sòm 129:3-4

3-4. The ploughing is a figure of scourging, which most severe physical infliction aptly represents all kinds.

Sòm 129:5-6

5-6. The ill-rooted roof grass, which withers before it grows up and procures for those gathering it no harvest blessing (Ru 2:4), sets forth the utter uselessness and the rejection of the wicked.

Konsèy: peze sou nimewo yon vèsè pou w wè kòmantè vèsè sa a.